SOLK in het kort

Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke Klachten (SOLK) zijn klachten die langer dan enkele weken duren en waarbij na adequaat medisch onderzoek geen somatische aandoening wordt gevonden die de klachten voldoende verklaart.

Andere benamingen en voorbeelden van SOLK zijn: somatoforme stoornissen (DSM-IV), somatisch-symptoomstoornissen (DSM-5), chronische pijnstoornis, functionele somatische syndromen zoals prikkelbaredarmsyndroom, chronischvermoeidheidssyndroom en fibromyalgie, functionele klachten, onbegrepen klachten, functioneel neurologische klachten of conversiestoornis.

Bij de huisarts is 30 – 50% van de gepresenteerde lichamelijke klachten somatisch onvoldoende verklaard. Ook op somatische poliklinieken in het ziekenhuis is de prevalentie van SOLK hoog: bij de neuroloog, reumatoloog, longarts, gastro-enteroloog, cardioloog, gynaecoloog en internist liggen deze percentages tussen de 41 – 66%.

Er zijn steeds meer biopsychosociale factoren bekend die kunnen bijdragen aan kwetsbaarheid voor, het ontstaan en instandhouden van SOLK. Ook al wordt de term SOLK steeds bekender in de gezondheidszorg, toch is er ook kritiek. In de definitie staat namelijk wat SOLK niet is (‘somatisch onvoldoende verklaard’). Daarnaast spelen biopsychosociale factoren die SOLK in stand kunnen houden of verergeren (en waar behandeling zich vaak op richt) óók een rol bij somatisch verklaarde lichamelijke klachten. Er wordt daarom steeds vaker gesproken van ‘aanhoudende lichamelijke klachten’. Als er sprake is van aanhoudende lichamelijke klachten die belemmeren in het dagelijks leven, zijn er zijn diverse evidence-based behandelmethoden. Deze zijn o.a. te vinden in de Zorgstandaard Conversiestoornis (2017) en Zorgstandaard SOLK (2018).

Back to Top